Z okazji 100. rocznicy urodzin Andrzeja Wajdy zapraszamy do kina na odrestaurowaną wersję jednego z najpiękniejszych i najpopularniejszych filmów w karierze Mistrza.

Pan Tadeusz to opowieść o szlacheckich niesnaskach, wystawna adaptacja narodowego poematu oraz arkadyjski obraz utraconego kraju, do którego Adam Mickiewicz tęsknił podczas emigracji w Paryżu. Film był wielkim wydarzeniem końca lat 90.: na planie zebrała się aktorska śmietanka, a kostiumy, scenografia i muzyka Wojciecha Kilara pozostają olśniewające także po latach.

Pan Tadeusz w wyjątkowej formie zachowuje również frazę i rytmy poezji wieszcza, stanowiąc unikalny, brawurowy przekład XIX-wiecznej literatury na język kina. Jednocześnie zabawny, spektakularny i niesłychanie liryczny, film Wajdy pozostaje jednym z najcenniejszych klejnotów w jego bogatej filmografii.

Akcja poematu Mickiewicza i filmu Wajdy dzieje się w 1811 i 1812 roku, w samym środku zawieruchy, jaką Napoleon zgotował całej Europie. Zubożali szlachcice, którzy kilkanaście lat wcześniej świadkowali ostatniemu rozbiorowi Polski, żywią nadzieję, że cesarz Francuzów pomoże im w walce o wolność. Plan historyczny splata się w Panu Tadeuszu z planem intymnym: flirtem Tadeusza z Telimeną, pierwszym zakochaniem Zosi, metamorfozą księdza Robaka. Rozmach i dbałość o precyzję w malowaniu barwnych postaci oraz nienaganny wizualny i muzyczny kształt zapewniły Panu Tadeuszowi wielkie powodzenie w polskich kinach: epopeję obejrzało w momencie premiery ponad 6 milionów widzów.

Wracamy do Soplicowa, by przypomnieć jedną z najlepszych adaptacji polskiej literatury i zastanowić się, jak blisko trzy dekady później smakuje ta patriotyczna wizja raju utraconego. W jakim momencie jesteśmy dzisiaj i jakie jest miejsce romantyzmu w Polsce XXI wieku?